خارق پوست
مارس 20th, 2011 § نوشتن دیدگاه
.کاسه باید مسی باشد، یا چینی
صورت باید رنگ پریده باشد، یا گٌر گرفته.
و درهر کدام از این احوال، باید مات باشد، یا مبهوت.
چشمها خون گرفته باشند، یا به زردی نشسته.
فراخ گشوده باشند، یا پلک بالا فرو افتاده باشد تا نزدیکیهای پلک پایین.
کاسه روی زانو باشد، محفوظ بین دو دست، یا بالا آمده باشد، روی دو دست، تا حوالی چانه.
اشک ها باید بلغزند، از برآمدگی گونه، تا انحنای چانه، و فرو بیفتند درون کاسه، یکی یکی، یا به هم پیوسته.
و پیوسته را ه بگیرند از چشمخانه تا کاسه.
کاسه که لب به لب شد کاسۀ صبر لبریز است.
چشم به هم زنی، دست به هم می کوبی.
سر به عقب می خمانی، به جلو بر می گردانی.
جرنگ جرنگ جرنگ… از حوالی دست ها و پاها…. که دست می سایند و تیپا می زنند… بر می خیزد صدا به هوا.
از دیوار بیرون می زنی.. دوان دوان.. پر می زنی تا ته آن راه که پیچ خورده زیر یک طبق آسمان.
نفس تازه می کنی، پشت به دیوار یا به درخت، می نشینی گوشۀ اتاق، یا گوشۀ مبل گوشۀ اتاق. سر باید خمیده باشد روی سینه، یا کج روی شانه.
چشمها دوخته باشد به روبرو، که از پس پشت حافظه راه کشیده تا مقابل چشم.
گاهی صدایی از سینه بیرون بیاید، یا نفسی بلند.
باید که ببینی یا بشنوی، یا ببینی و بشنوی.
کاسه را بالا بیاوری تا حوالی چانه. اشک ها قطره قطره.. کاسه که پر شد کاسۀ صبر پر است.
کاسه را به دیوار می کوبی.
از جا می جهی
…
خارق پوست
ساقی قهرمان
2004
