سنگ فرش

 

یک بار یک تن از یک روز پرید

تابید دور دو مچ و این جا و  شهر و هیچوقت و غربت نبود خواهش تن و خون

این پنجره را وا) از دیوار و عشق و چشم

بیراهه های خندیده ی کوه کوه کوه کوه که صاف

رفتم و ترس) رفتم صاف) رفتم ترس) رفت و گلو که پنجره می خواست

برای پریدن) پایین)گلو) ؟ گرفت)

میان هوا گرفت روی خیابان (کهنه و آفتاب خورده ی) کجا؟ اسمش چی بود)

گلو)

هنوز)

این همه کوچه باغ های سبز شکیل خاک خورده ی چرخیده ی خیابان که راست می رود می رود سنگین و نرده ها و پل و دریا و پرید)

سرگیجه پیچید گره گره یک روز و یک تن  یکباره

پرید

پخش روی سقف خانه ی خیابانح      اسمش چی بود)

هنوز) دریاکنار جزر می کند این جا و اما و نگفت به من هیچوقت کنارش پوشیده از من است و

یکبار پشت) یکبار پرده)

یک تن و یک روز چرخاند عشق) عشق) را دور مچ هر دو دست و پرید) پخش شد) مثل بوی ماه) و پرید) هر چه بود نشد) شد) نشد) شد) نشد

یک بار یک تن پرید یک روز و پخش

مثل بوی ماه) سیاه) جهنم) شهر کهنه) خوب خب) شهر خل خاک بر سر خراب)

یک بار) فقط) پرید

تمام شد شب شد یک تن

…

ساقی قهرمان

دسامبر 2006